zaterdag 28 april 2012

de kraai

Pok! 
Lea en Fanny keken elkaar geschrokken aan.
'Wat was dat?'
Op knieën kropen ze naar de deuropening van de boomhut. Vlak naast de touwladder lag een grote zwarte vogel in het gras.



'Is ie dood?' fluisterde Fanny. 'Ik vind het zielig.'
'Nee, zijn buik beweegt,' antwoordde Lea. 'Kijk maar, hij hijgt. Hij is tegen de boom gevlogen, denk ik.'

Plotseling maakte het beest een sprongetje, waardoor het rechtop kwam te zitten.
'Kijk hij leeft!' riep Fanny uit.
De vogel hipte een eindje bij de boom vandaan en bleef weer roerloos zitten.
'Volgens mij is het een kraai,' zei Lea. 'Die zijn altijd zwart.'
'Als hij niet meer kan vliegen, dan kunnen we hem leren praten,' zei Fanny. 'Kom, dan kijken we of hij wegvliegt als we naar beneden komen.'

De meisjes klommen achter elkaar de touwladder af, muisstil, half omgedraaid kijkend naar de beduusde vogel. Fanny ging voorop. Lea liep vlak achter haar. Voetje voor voetje slopen ze naar het beest, hun armen gestrekt voor zich uit, klaar om het beest te grijpen.


Ineens schudde de kraai zijn kop en kraste luid. Toen nam hij een aanloop, spreidde zijn vleugels en vloog weg.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen